Το 56% του ελληνικού χρέους είναι παράνομο!

Βασισμένο σε μελέτη σε βάθος των εθνικών αναθεωρημένων από την Eurostat λογαριασμών της Ελλάδας, η έκθεση της CAC προσφέρει νέα επιχειρήματα και θέτει νέα ερωτήματα.

Πώς, αλήθεια, μπορεί το χρέος μιας χώρας από το 20% του ΑΕΠ το 1980 να περάσει στο 103% του ΑΕΠ στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ήτοι οκτώ χρόνια πριν από την οικονομική κρίση;

Η απάντηση του συλλογικού οργάνου είναι σαφής: «Παρά την απότομη αύξηση της φορολογίας στη δεκαετία του 1990, η εκτίναξη του ελληνικού χρέους πριν από την κρίση οφείλεται στα υπέρογκα επιτόκια (μεταξύ 1988 και 2000) και τη μείωση σε μεγάλο βαθμό των κρατικών εσόδων που προκλήθηκαν από τις φοροαπαλλαγές  μετά το 2000» βεβαιώνει η έκθεση της CAC, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι το 56% του ελληνικού χρέους είναι παράνομο.

Για την περίοδο μεταξύ 1980 και 1993 η  μελέτη της CAC σημειώνει ότι τα επιτόκια (μέσος όρος 12% έως 13%) συνέβαλλαν στην αύξηση του χρέους κατά 57%, ένα ποσοστό που έφτασε ακόμη και το 65% μεταξύ του 1988 και του 1993.

«Αυτή η επιβάρυνση από τόκους αντιστοιχεί σε μεγάλο βαθμό στο φαινόμενο χιονοστιβάδας που προκαλείται όταν το επιτόκιο είναι υψηλότερο από το ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ», λέει ο MichelHusson.

Αλλά τότε ποιοι είναι οι λόγοι για αυτό το άλμα του ελληνικού χρέους κατά τα έτη 1980-1990;

Ο Θωμάς Coutrot, μέλος των εμβρόντητων οικονομολόγων και συμπρόεδρος της Attac, βάζει στο στόχαστρο τον επιζήμιο ρόλο των χρηματοπιστωτικών αγορών και των τραπεζών.

«Η  κύρια αιτία αυτού του άλματος του ελληνικού χρέους είναι η νομισματική κρίση της δεκαετίας του 1990,  όταν πολλές χώρες ετοιμάζονταν τότε να υιοθετήσουν το ευρώ», δήλωσε ο οικονομολόγος στην Humanité.

Η κερδοσκοπία επάνω στα ευρωπαϊκά νομίσματα είχαν καταστροφικές συνέπειες. Και τριάντα χρόνια αργότερα συνεχίζουμε να πληρώσουμε ακριβά αυτήν τη κερδοσκοπική κρίση, η οποία αντιπροσωπεύει περίπου το 30% του σημερινού χρέους της Ελλάδα κάτι που  ισχύει εξάλλου και για τη Γαλλία.

Για να καταλάβουμε καλά την έκταση της ζημίας, το κείμενο δείχνει πόσο θα έπρεπε να είναι το «κανονικό» ποσοστό του ελληνικού χρέους, παίρνοντας ως αναφορά ένα ρεαλιστικό επιτόκιο κάτω του 3%.

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: «Αν το επιτόκιο του χρέους δεν είχε γλιστρήσει μεταξύ του 1988 και του 2000, ο λόγος χρέους / ΑΕΠ θα ήταν το 2007: 64,4% αντί του 103, 1%, ήτοι μια διαφορά 38,7 ποσοστιαίων μονάδων».  Με άλλα λόγια, ένας μέσος όρος τεσσάρων μονάδων λιγότερος κάθε χρόνο!

Advertisements

About Φραπεδόμαγκας

Λατρεύω τον καναπέ. Δε μπορώ να ζω χωρίς αυτόν! Πάντα συντροφιά με τον φραπέ. Είναι το όπλο μου για να αλλάξω την σάπια κοινωνία.
This entry was posted in ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s