Περί πολέμου και αντάρτικου.

Ετσι λοιπόν οι «διαπραγματεύσεις» πέρασαν τρεις φάσεις: Η πρώτη, αμέσως μετά τις εκλογές, χαρακτηρίστηκε από ακατανοησία και αμηχανία. Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί και οικονομολόγοι, κλεισμένοι στη νεοκλασική ορθοδοξία τους, δεν καταλάβαιναν τι έλεγαν οι Ελληνες. Αμέσως μετά, όταν κατανόησαν ότι οι Ελληνες εννοούν αυτά που λένε, ήρθαν η άγρια επίθεση, οι απειλές και οι εκβιασμοί. Στην τρίτη φάση, ένα είδος «διαπραγματευτικής αψιμαχίας» άρχισε αλλά η ασυμμετρία δύναμης την κάνει τελείως άνιση. Το αντάρτικο λοιπόν χρειάζεται χρόνο και χώρο, ηθικό πλεονέκτημα, συμμάχους και συνοδοιπόρους. Πώς θα τα βρει;

Κερδίζοντας χρόνο και χώρο

Πριν από δέκα μέρες μίλησα για τη νέα κυβέρνηση στο Συνέδριο του βρετανικού Εργατικού Κόμματος στη Βόρεια Αγγλία, το τελευταίο πριν από τις εκλογές στις 7 Μαΐου. Η συγκέντρωση ήταν μεγάλη, διπλάσια απ’ ό,τι περίμεναν οι οργανωτές. Υπήρχε ηλεκτρισμός στην ατμόσφαιρα, ο κόσμος ήξερε για τις δυσκολίες και ήθελε να μάθει λεπτομέρειες, να καταλάβει την κατάσταση, να μάθει πώς μπορεί να βοηθήσει. Κυρίως όμως ήθελαν να μάθουν πώς να κάνουν το Εργατικό Κόμμα κάτι σαν ΣΥΡΙΖΑ. Δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο.

Οι Εργατικοί και οι Συντηρητικοί είναι πολύ κοντά στις δημοσκοπήσεις. Τα συνδικάτα και οι αριστεροί των Εργατικών έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν θα ανεχτούν κυβέρνηση που ακολουθεί τις πολιτικές λιτότητας των Συντηρητικών. Σε τέτοια περίπτωση, τα δύο μεγαλύτερα συνδικάτα, που είναι οι βασικοί χρηματοδότες του κόμματος, θα σκεφτούν σοβαρά να αποχωρήσουν από το κόμμα που έφτιαξαν στην αρχή του 20ού αιώνα και να φτιάξουν ένα νέο ριζοσπαστικό κόμμα. Ηταν η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ που δημιούργησε αυτήν την ιστορική προοπτική.

Η «ελληνική άνοιξη» έγινε ο φορέας της ευρωπαϊκής ελπίδας, του ενδεχόμενου ανατροπής της λιτότητας αλλά και της πολιτικής ήττας και θεωρητικής αποτυχίας που κατατρύχει την Αριστερά από το τέλος της δεκαετίας των ‘60. Το ηθικό πλεονέκτημα πρέπει να γίνει πολιτική νίκη. Το καταλαβαίνουν ελπίζω όσοι επιμένουν στην πολιτική των μεγάλων και στιγμιαίων ρήξεων, των συνολικών ανατροπών ως απόδειξη ιδεολογικής καθαρότητας.

Επανάσταση δεν σημαίνει πια ότι μια μέρα ο λαός θα καταλάβει τη Βαστίλη ή τα Χειμερινά Ανάκτορα. Σημαίνει να επαναλαμβάνουμε ξανά και ξανά την πίστη μας στις αρχές της ισότητας και της δικαιοσύνης για να κερδίζουμε χρόνο και να ανοίγουμε νέους χώρους κοινωνικής αποδοχής, διεθνούς αλληλεγγύης και πολιτικής συμπαράταξης.

Εφημερίδα Συντακτών

Advertisements

About Φραπεδόμαγκας

Λατρεύω τον καναπέ. Δε μπορώ να ζω χωρίς αυτόν! Πάντα συντροφιά με τον φραπέ. Είναι το όπλο μου για να αλλάξω την σάπια κοινωνία.
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s