Νόμος και Βία.

οικονομικής ή εθνικής ορθοδοξίας, η καθημερινή βία της εξουσίας αντιπροσωπεύουν τη σκοτεινή και εξουσιαστική πλευρά της έννομης κανονικότητας.

Από την άλλη πλευρά, η λαϊκή αντίσταση αψηφά νόμους και μεταλλάσσει πολιτικές και κυβερνήσεις με τρόπους απρόβλεπτους και ανεπιθύμητους για την εξουσία. Ο νόμος προβλέπει το περιορισμένο δικαίωμα διαμαρτυρίας, ανυπακοής και απεργίας. Αναγνωρίζει απρόθυμα όσο και έντρομα ότι η λαϊκή αντίσταση δεν μπορεί να διαγραφεί από την ιστορία. Οσο οι διαδηλωτές απαιτούν κάποια μεταρρύθμιση ή παραχώρηση, το κράτος τούς ανέχεται. Αυτό που φοβάται η εξουσία είναι, κατά τον Μπένγιαμιν, η δύναμη που «μπορεί να μετασχηματίσει τις νομικές σχέσεις και να παρουσιαστεί έτσι ως έχουσα το δικαίωμα να νομοθετήσει». Σ’ αυτό το σημείο, η ανασφάλεια του νόμου βγαίνει στην επιφάνεια, οι δικαστές θυμούνται την ευθύνη τους στο δίκιο και η απωθημένη συντακτική δύναμη του λαού επιστρέφει στην ιστορία.

[1] Κώστας Δουζίνας, Ριζοσπαστική Πολιτική και Νομική Φιλοσοφία (Νήσος, 2013)]

Εφημερίδα Συντακτών

Advertisements

About Φραπεδόμαγκας

Λατρεύω τον καναπέ. Δε μπορώ να ζω χωρίς αυτόν! Πάντα συντροφιά με τον φραπέ. Είναι το όπλο μου για να αλλάξω την σάπια κοινωνία.
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s